Adam Żebrowski

Adam Żebrowski, polski prawnik i polityk, urodził się 9 listopada 1913 w Sosnowcu, a zmarł 4 września 1981 w Warszawie. W 1936 uzyskał tytuł magistra prawa na Uniwersytecie Warszawskim. Był aplikantem w Sądzie Grodzkim w Częstochowie, a następnie w Najwyższym Trybunale Administracyjnym. W 1939 został internowany na Łotwie, a w latach 1940-1945 przebywał w niemieckim obozie jenieckim.

Po wojnie zajmował stanowiska kierownicze w zakładach włókienniczych oraz w Centralnym Zarządzie Przemysłu Włókienniczego. Należał do Polskiej Partii Robotniczej, a od 1948 do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1951-1954 był ministrem przemysłu drobnego i rzemiosła, a w latach 1958-1961 przewodniczącym Komitetu Drobnej Wytwórczości. W latach 1961-1965 pełnił funkcję prezesa Narodowego Banku Polskiego i równocześnie podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów. Otrzymał Order Sztandaru Pracy I klasy w 1964. Był żonaty z Marią Ireną Żebrowską. Został pochowany na warszawskich Powązkach Wojskowych.

Na podstawie artykułu „Adam Żebrowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.