Aleksander Dziurowicz

Aleksander Bolesław Dziurowicz był polskim piłkarzem, bramkarzem i trenerem. Urodził się w 1930 roku w Sosnowcu, gdzie zmarł w 1992 roku. Karierę rozpoczynał w Czarnych, a jako 15-latek bronił już w drużynie seniorów. Po połączeniu sosnowieckich klubów występował w Metalu, późniejszej Stali. W latach 1951-1952 odbywał służbę wojskową jako zawodnik OWKS Kraków, z którym awansował do I ligi. Po jej zakończeniu wrócił do rodzinnego Sosnowca.

W barwach Stali i Zagłębia Sosnowiec rozegrał 115 meczów ligowych i zdobył jedną bramkę, strzeloną z rzutu karnego. Z zespołem zdobył wicemistrzostwo Polski w 1955 roku oraz Puchar Polski w 1962 roku. Wystąpił także w jednym meczu Pucharu Zdobywców Pucharów. W I lidze zagrał łącznie 119 razy; wystąpił również w jednym oficjalnym meczu reprezentacji Polski B.

Od 1959 roku, jeszcze jako czynny zawodnik, trenował Górnika Sosnowiec. Później pracował z młodzieżą Zagłębia i był kierownikiem Stadionu Ludowego. Trenował także drużyny Czarnych oraz Wartę Zawiercie.

Na podstawie artykułu „Aleksander Dziurowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.