Aleksander Osuch

Aleksander Stefan Osuch urodził się 11 grudnia 1914 roku w Sosnowcu, a zmarł we wrześniu 2008 roku. Ukończył I Państwowe Gimnazjum Męskie im. Bolesława Prusa w Sosnowcu, po czym rozpoczął studia na Wydziale Górniczym Akademii Górniczej w Krakowie. W czasie okupacji niemieckiej pracował w kopalni „Niwka”. W 1945 roku uzyskał dyplom inżyniera górniczego i magistra nauk technicznych. W 1964 roku otrzymał stopień doktora nauk technicznych, a w 1970 roku tytuł profesora.

Po wojnie kierował kopalniami „Klimontów”, „Klimontów-Mortimer” i „Czeladź”. W latach 1958-1962 był dyrektorem technicznym Zabrzańskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego, a w latach 1962-1975 dyrektorem naczelnym Zakładów Konstrukcyjno-Mechanizacyjnych Przemysłu Węglowego. Wykładał na Wydziale Górnictwa Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Był autorem lub współautorem 18 wynalazków, 82 publikacji i 18 prac naukowo-badawczych. Otrzymał między innymi Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski oraz nagrody państwowe za osiągnięcia związane z mechanizacją i automatyzacją górnictwa. W 1940 roku poślubił Izabellę z Kowalskich; mieli córkę Ewę.

Na podstawie artykułu „Aleksander Osuch” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.