Feliks Chiczewski

Feliks Chiczewski był polskim urzędnikiem konsularnym i dyplomatą. Urodził się 18 maja 1889 roku w Sosnowcu, a zmarł w 1972 roku. Był synem Franciszka i Anny z domu Peaulté. Ukończył Akademię Handlową w Antwerpii oraz kurs dla Wyższej Administracji przy Uniwersytecie Warszawskim. W 1919 roku wstąpił do polskiej służby zagranicznej. Pracował między innymi jako konsul w Gałaczu, Bukareszcie i Lipsku, a także w poselstwie w Brukseli oraz w departamentach Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

W październiku 1938 roku, podczas deportacji polskich Żydów z Niemiec, udzielił w willi konsulatu w Lipsku schronienia 1300 osobom. W 1939 roku został internowany. W 1940 roku jako konsul w Tuluzie sprawował opiekę nad uchodźcami we Francji, był też przewodniczącym Komitetu Pomocy Polakom i prezesem PCK we Francji. Otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski oraz Złoty Krzyż Zasługi. W 2000 roku na parkanie byłego polskiego konsulatu w Lipsku umieszczono tablicę upamiętniającą jego działania. W 2016 roku powstał film dokumentalny poświęcony Chiczewskiemu.

Na podstawie artykułu „Feliks Chiczewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.