Frumka Płotnicka

Frumka Płotnicka, znana także jako Fruma Płotnicka lub Plotnitzki, urodziła się 11 listopada 1914 roku w Pińsku. Była związana z Sosnowcem i Będzinem. Należała do syjonistycznej organizacji Dror, a podczas II wojny światowej działała w ruchu oporu. Pełniła funkcję łączniczki Żydowskiej Organizacji Bojowej na terenie kraju oraz organizowała samoobronę w getcie warszawskim i w Zagłębiu Dąbrowskim.

Uczestniczyła w powstaniu w getcie warszawskim, a w getcie będzińsko-sosnowieckim współorganizowała powstanie wraz z Józefem Kożuchem, Bolesławem Kożuchem i Cwi Brandesem. Miała paszport paragwajski wystawiony przez Grupę Ładosia. Zginęła 3 sierpnia 1943 roku w bunkrze w Będzinie, broniąc się przed Niemcami. Pośmiertnie, 19 kwietnia 1945 roku, przyznano jej Order Krzyża Grunwaldu III klasy. Jej pamięci poświęcono blok sjenitowy w Warszawie, będący częścią Traktu Pamięci Męczeństwa i Walki Żydów.

Na podstawie artykułu „Frumka Płotnicka” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.