Józef Dąbrowski

Józef Dąbrowski, używający pseudonimów Hiszpan i Józek, urodził się w 1914 roku w Sosnowcu. Pod koniec lat 20. wstąpił do Związku Młodzieży Komunistycznej. W listopadzie 1936 roku przedostał się do Hiszpanii i dołączył do Brygady im. Jarosława Dąbrowskiego. Służył jako radiotelegrafista w Batalionie im. Palafoxa. W sierpniu 1937 roku został ranny w głowę pod Saragossą. Po wycofaniu Brygad Międzynarodowych przebywał w obozie demobilizacyjnym w Katalonii, a w 1939 roku, po przekroczeniu granicy z Francją, został internowany.

Pod koniec 1942 roku przedostał się do Polski. W styczniu 1943 został zastępcą dowódcy Okręgu Gwardii Ludowej „Warszawa - Prawa Podmiejska”, a w maju objął jego dowództwo. Był też członkiem Komitetu Okręgowego PPR. Dowodził akcjami Gwardii Ludowej, między innymi w marcu 1943 roku, gdy oddziały pod jego dowództwem opanowały Stanisławów w powiecie mińskim. 22 lipca 1943 został aresztowany przez gestapo. Po przesłuchaniach w al. Szucha trafił na Pawiak, a następnie do Auschwitz-Birkenau, gdzie jesienią 1943 roku został zamordowany.

Na podstawie artykułu „Józef Dąbrowski (działacz robotniczy)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.