Ludwik Witkowski

Ludwik Bonifacy Witkowski (1914-2004), używający pseudonimów Kosa, Pocisk i Michał, był polskim wojskowym i bankowcem, oficerem Wojska Polskiego, Polskich Sił Zbrojnych oraz Armii Krajowej. Urodził się w Niwce, obecnie dzielnicy Sosnowca. Po śmierci ojca wyjechał do stryja w Sosnowcu, gdzie uzyskał świadectwo dojrzałości. Kształcił się w szkołach wojskowych, a następnie służył jako oficer artylerii.

Uczestniczył w kampanii wrześniowej 1939 roku. Po przedostaniu się do Francji i Wielkiej Brytanii służył w Polskich Siłach Zbrojnych. W lutym 1943 roku jako cichociemny został zrzucony do okupowanej Polski. Dowodził oddziałem dyspozycyjnym „Kosy” Kedywu Okręgu Warszawa AK, a podczas powstania warszawskiego Oddziałem Osłony Kwatery Głównej. Po kapitulacji powstania trafił do niewoli, z której został uwolniony w 1945 roku. Po wojnie uzyskał tytuł oficera dyplomowanego, a po powrocie do kraju pracował w Narodowym Banku Polskim. Wspólnie z bratem napisał książkę „Kedywiacy”. Zmarł w Warszawie w 2004 roku.

Na podstawie artykułu „Ludwik Witkowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.