Stanisław Kowalczyk

Stanisław Kowalczyk urodził się 24 kwietnia 1910 roku w Sosnowcu, a zmarł 1 kwietnia 1992 roku. Był ślusarzem i operatorem maszyn, politykiem oraz działaczem partyjnym i państwowym. Był synem Norberta i Agnieszki oraz bratem Anastazego. W latach 1927-1939 działał w Czerwonym Harcerstwie Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego, gdzie był członkiem Rady Głównej. Podczas II wojny światowej działał w ruchu oporu.

W 1928 roku wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej i działał w jej strukturach w Zagłębiu Dąbrowskim. W 1948 roku został przewodniczącym Rady Naczelnej „lubelskiej” PPS, a po powstaniu Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej pełnił funkcję I sekretarza jej Komitetu Wojewódzkiego w Krakowie. Był też członkiem Komitetu Centralnego i Centralnej Komisji Rewizyjnej PZPR. Sprawował mandat poselski do Krajowej Rady Narodowej, Sejmu Ustawodawczego oraz Sejmu PRL I kadencji. W 1983 roku otrzymał Pamiątkowy Medal z okazji 40. rocznicy powstania KRN, a w 1987 roku Medal im. Ludwika Waryńskiego. Rok później wszedł w skład Honorowego Komitetu Obchodów 40-lecia Kongresu Zjednoczeniowego PPR-PPS.

Na podstawie artykułu „Stanisław Kowalczyk (1910–1992)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.