Zbigniew Babiński

Zbigniew Juliusz Babiński urodził się 13 maja 1896 roku w Sosnowcu. Był kapitanem pilotem Wojska Polskiego. Jako uczeń gimnazjum budował szybowce, a po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do lotnictwa wojskowego. Służył w 1 eskadrze wywiadowczej podczas wojny polsko-radzieckiej. W okresie międzywojennym pełnił służbę w jednostkach lotniczych we Lwowie, Bydgoszczy, Dęblinie i Warszawie. W 1926 roku został mianowany kapitanem.

Uczestniczył również w lotnictwie sportowym i turystycznym. W 1922 roku zajął trzecie miejsce w I Krajowym Locie Okrężnym. Oblatał samoloty amatorskie D-1 Cykacz i WZ-XI Kogutek, a w 1928 roku odbył na Kogutku turystyczny rajd po Polsce. Samolotem JD-2 lądował w setkach miejscowości. W kampanii wrześniowej wykonywał loty zwiadowcze. Po wkroczeniu wojsk sowieckich został aresztowany i osadzony w Kozielsku. Wiosną 1940 roku przewieziono go do Katynia, gdzie został rozstrzelany. Pośmiertnie mianowano go majorem w 2007 roku.

Na podstawie artykułu „Zbigniew Babiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.